27 sierpnia 2017
Wiesz, ale czy czujesz?.

Że emocje są do odczuwania, to niby wiemy. Tyle tylko, że wiedzieć nie wystarczy, trzeba je czuć. 
I nie mówię tu o słodko-kokosowych: radości, miłości, ekscytacji, bo te raczej lubimy. Chcemy je odczuwać często i gęsto (czasem aż za często i to też może być niebezpieczne, że tak optymistycznie pojadę). 
Mówię tu bardziej o smutku, złości, strachu, tęsknocie i innych cudach, co ich czuć nie lubimy.
Tyle tylko, że jak tłumimy te trudniejsze emocje, to tłumią się wszystkie. Tracimy kontakt z tymi fajnymi i niefajnymi. Nie da się selektywnie ich wyłączać: przyjemne zapraszać a te nieprzyjemne blokować. To znaczy, da się.. ale o tym za chwilę.

Wiesz, ale czy czujesz?

Życie nasze jest pełne emocji, więc jeśli nie pozwalamy im wszystkim być zgodnie z przeznaczeniem i je tłumimy, to one magicznie nie znikają. One gdzieś muszą znaleźć przestrzeń do zaistnienia, coś z tą energią trzeba zrobić i wtedy najczęściej robimy jedną z tych (i paru innych) rzeczy:

  • zagłuszamy: pijąc, jedząc, pracując po milion godzin, siedząc na fejsie, plącząc się po galeriach handlowych i kupując 4 spodnie, wdajemy się w romanse i stosujemy jeszcze tysiąc innych rzeczy, żeby tylko nie czuć
  • tłumimy w ciele: magazynujemy emocje w naszym biednym ciele, które dzielnie wszystko znosi, aż przychodzi moment, że zaczynamy chorować, że napięcie skumulowane w mięśniach jest nie do rozbicia masażami, akupunkturą czy fizjoterapią, ciało daje sygnał "albo skończysz z tym magazynowaniem emocji we mnie albo ja skończę z tobą"
  • wybuchamy gniewem: w zupełnie nieoczekiwanych momentach skumulowane emocje szukają ujścia i lądują na dzieci, na pracowników, na przechodniów, na kierowców, na partnerów, kolegów, rodziców...
  • obwiniamy: wszystkich za wszystko i wszędzie, byle by tylko nie czuć szybko szukamy winnego gdzieś poza sobą.

Coś się z nami tak porobiło, że uwielbiamy skomplikowane technologicznie cuda komputerowe, telefonowe i jeszcze inne, a skomplikowane emocje już mniej. 
A niezauważane emocje potrafią skomplikować nam życie a przecież życie z emocjami może być proste. Ba! Może być piękne. Warunek jest jeden:

Trzeba dać im miejsce. 
Trzeba je czuć.
Czujesz?

PS No to ruszam właśnie na warsztat między innymi o odczuwaniu emocji czyli Rising Strong™ - Odważnie o porażkach :)

Jestem psychologiem specjalizującym się w tematyce wstydu i odwagi. Współpracuję z osobami i zespołami świadcząc usługi coachingowe i szkoleniowe zarówno dla klientów prywatnych, jak i biznesowych.

Podziel się:

Kategorie

Ostatnie posty

BLOG-Odwaznym-i-odwazna-sie-bywa
Odważnym i odważną się bywa.
Koloseum, zwane również Amfiteatrem Flawiuszów, ma dla mnie szczególne znaczenie. Kiedy odłączę potężny kawałek brutalnej historii i zostanę przy r...
BLOG-O-radosci-zycia.-O-lekkosci
O radości życia. O lekkości.
Ostatni weekend spędziłam we Włoszech. Co to był za czas. Jedzenie… sztos. Wino… sztos. Pogoda… sztos. Towarzystwo… sztos. Włochy są o przyjemności...
BLOG-Odkladanie-„smierci-na-pozniej-jest-bardzo-necaca-wizja
Odkładanie „śmierci” na później jest bardzo nęcącą wizją.
Jak mówi Oprah Winfrey „Możemy w życiu mieć wszystko, ale nie wszystko na raz”. Zmieniają nam się te tożsamości, w zależności od tego, co i kiedy j...

Tagi

Posłuchaj podcastu

Oglądaj mój kanał na YouTube

Na stronie używam ciasteczek, są bez mleka i cukru, słodzone miłością do znaków. Pliki cookies są zapisywane w pamięci przeglądarki internetowej. Chcesz wiedzieć więcej, kliknij tutaj