8 lutego 2019
Wystąpienia publiczne to życie na krawędzi ;).

Sztukę wystąpień publicznych wciąż jeszcze opanowywuję. W sensie uczę się jej. Można się do tego przygotowywać godzinami przed ale i tak najszybsze, najlepsze i najboleśniejsze lekcje dostaje się już będąc na scenie. Moje początki były… jak to początki różne - szukałam lepszego określenia ale słownik wyrazów nie wynalazł czegoś co łączy w sobie urocze & koślawe jednocześnie. Nie to, że teraz jestem bez zarzutu ale przynajmniej mam więcej życzliwości do siebie i skupiam się na tym, co mam do powiedzenia, bo w to wierzę, że ma sens a resztę nadrabiam naturalnością i przekleństwami ;)

Wystąpienia publiczne to życie na krawędzi ;)

Piszę o tym dlatego, że oprócz merytoryki, którą jak wiecie, najpierw sobie rozrysowuję jako gluty, rogale i inne takie, to ważna jest też obecność ciała. Czucie się we własnym ciele jest istotne mega bardzo wielce, bo to w tym ciele stoi się przed tymi ludźmi, porusza, gestykuluje itd. No i właśnie ostatnio na warsztatach w piątek opisywałam jak kiedyś dawno temu byłam zaproszonym gościem Beaty Sadowskiej na premierę magazynu „Dbam o zdrowie”. I wszystko pięknie ładnie ekstra świetnie ale ku memu zaskoczeniu jak weszłam do tej sali, to zobaczyłam, że rozmowa przed widownią odbywać się będzie na dwóch stołkach barowych. Mój tryb myślenia był szybki: „O jak fajnie, można sobie spocząć, będzie wygodniej.” Jak ja mało wiedziałam o stołkach barowych…

Stołki barowe moi drodzy to niby zwyczajne stołki ale nie do końca, bo słowo „barowe” jednak ma znaczenie. Czyli stołek barowy to daleki, oj bardzo daleki kuzyn zwykłego stołka. Jak widzicie na zdjęciu one mają w 1/3 swojej długości taką obręcz. No i ta obręcz… jest magiczna, bo słuchajcie ona znika. W moim tamtejszym doświadczeniu, kiedy się już usiądzie na stołku (barowym!), to ona znika. Człowiek próbuje odpowiadać na pytania a jednocześnie szuka stopami tej obręczy - a jej dziada jednego nie ma. Więc, żeby nie DYNDAĆ, tak moim drodzy, nie dyndać przed widownią stopami połączonymi z nogami jednak nie długości nóg Ani Rubik, owija je sobie wokół… nie obręczy tylko tej podłużnej osi stołka (barowego!). 

Zdjęcie zostało zrobione nieco później, kiedy już obręcz stała się ciałem i mogłam oprzeć szanowne 37. Więc tak jak mówię, człowiek niby się przygotowuje do wystąpień ale szlify zdobywa już w akcji. Szlify i wiedzę o stołkach. Podestach. Podłogach. Wystąpienia publiczne to normalnie życie na krawędzi! ;)

Jestem psychologiem specjalizującym się w tematyce wstydu i odwagi. Współpracuję z osobami i zespołami świadcząc usługi coachingowe i szkoleniowe zarówno dla klientów prywatnych, jak i biznesowych.

Podziel się:

Kategorie

Ostatnie posty

18.06-1
Spark in the dark.
Dziś w ramach cyklu spotkań (po)wolna sobota w Pałacu Potockich w Krakowie, niejaka wspaniała Aga Kozak zapytywała mnie o wiele rzeczy. Jeden z wąt...
17.06
Przeprosiny.
Dziś prowadziłam warsztaty podczas których wywiązała się dobrrrrra dyskusja o przepraszaniu. Cóż to jest za kompetencja. O panie!
Bez-tytulu
Sukienkowatość.
Łazienkowe selfie modowe z Paryża. Musicie wiedzieć (nic nie musicie ale ten zwrot jakiś taki ładny), że ja baaaaaaaaardzo długo w swoim życiu nie ...

Tagi

Posłuchaj podcastu

Oglądaj mój kanał na YouTube

Na stronie używam ciasteczek, są bez mleka i cukru, słodzone miłością do znaków. Pliki cookies są zapisywane w pamięci przeglądarki internetowej. Chcesz wiedzieć więcej, kliknij tutaj