13 marca 2020
Pisz dziewczyno, pisz chłopaku.

Pisanie mnie uspokaja, łączy z tym co w środku. To takie uczucie jak gdyby słowa wychodziły tajemnym przejściem z piwnicy duszy, znajdowały magiczne drzwi, które schodami w górę przenoszą je do moich palców… często bez udziału głowy. Pędzą szybciutko, zdyszane, zmachane, mając nadzieję, że zdążą zanim się zorientują, że to właściwie bez sensu.

Pisz dziewczyno, pisz chłopaku

Nauczyły się one, te słowa, że głowa często je ogranicza. Sortuje. Segreguje. Klasyfikuje a to słowom nie służy dobrze. Bo takie przycięte, pogniecione, rozwałkowane nie przypominają słów, tylko wycieraczki te nożne, nie te samochodowe. I zamiast "zło" mamy "takie coś", zamiast "pierdolnąć" mamy "ojej", zamiast "radość" mamy "no wiesz". Słowa nie mogą przechodzić przez filtr. Słowa muszą wybrzmieć, bo inaczej cichutko umierają a my z nimi. I tego nie słychać. Są jak gałązki suchutkie, ale cichutkie. Tyle, że szkoda, bo mogło być fajne drzewo z nich.

Więc teraz apeluję do tych, którym trudno się mówi o tym, co w środku. Wy piszcie. Na litość boską teraz piszcie, bo…

Kiedy trudność w drzwi zapuka, otwórz klamkę i wpuść ducha.
Pisz dziewczyno, pisz chłopaku.
Tylko tak poszukasz znaku.
Znaku tego, co jest w środku, bo tak ważne to mój kotku.
Pisać trzeba. Pisać warto.
Kasiu, Tomku, Wojtku, Marto.
Pisz o niebie, pisz o zmroku.
Pisz o kroku, o tym roku.
Pisz o smutku, o radości.
O tym, o czym swędzą kości.
Bo pisanie ci posłuży,
No i życie się przedłuży.

PS Piszcie teraz na potęgę. Dr. James Pennabaker, którego miałam (yeah!) przywilej poznać osobiście, całą swoją karierę naukową poświęcił pisaniu jako technice terapeutycznej. Jest nawet jego książka (brawo moja alma mater a dokładniej Wszechnica UJ za jej wydanie po polsku). Piszcie dla zdrowia!

Jestem psychologiem specjalizującym się w tematyce wstydu i odwagi. Współpracuję z osobami i zespołami świadcząc usługi coachingowe i szkoleniowe zarówno dla klientów prywatnych, jak i biznesowych.

Podziel się:

Kategorie

Ostatnie posty

18.06-1
Spark in the dark.
Dziś w ramach cyklu spotkań (po)wolna sobota w Pałacu Potockich w Krakowie, niejaka wspaniała Aga Kozak zapytywała mnie o wiele rzeczy. Jeden z wąt...
17.06
Przeprosiny.
Dziś prowadziłam warsztaty podczas których wywiązała się dobrrrrra dyskusja o przepraszaniu. Cóż to jest za kompetencja. O panie!
Bez-tytulu
Sukienkowatość.
Łazienkowe selfie modowe z Paryża. Musicie wiedzieć (nic nie musicie ale ten zwrot jakiś taki ładny), że ja baaaaaaaaardzo długo w swoim życiu nie ...

Tagi

Posłuchaj podcastu

Oglądaj mój kanał na YouTube

Na stronie używam ciasteczek, są bez mleka i cukru, słodzone miłością do znaków. Pliki cookies są zapisywane w pamięci przeglądarki internetowej. Chcesz wiedzieć więcej, kliknij tutaj